هدف از پژوهش حاضر, مطالعة فرهنگ سازمانی تربیت بدنی جمهوری اسلامی ایران و مقایسة آن با میانگین های جهانی است. در راستای دستیابی به اهداف پژوهش, پرسشنامه های دنیسون (2006) تهیه شد و پس از ترجمه و تأیید روایی (توسط استادان) و پایایی (95/0 = ?), در بین جامعة پژوهش, شامل همة کارکنان, کارشناسان و مدیران سازمان مورد بررسی, توزیع شد. برای تجزیه وتحلیل داده ها از آمار توصیفی و استباطی استفاده شد. ترسیم «شمای فرهنگ سازمانی» سازمان تربیت بدنی بر اساس مدل دنیسون و تفسیر آن, نشان داد که این سازمان در همة ابعاد و شاخص های فرهنگ سازمانی در محدودة متوسط قرار دارد. همچنین بین میانگین 10 شاخص از شاخص های دوازده گانة فرهنگ سازمانی سازمان تربیت بدنی و میانگین سازمان های نقاط مختلف دنیا, تفاوت معناداری وجود داشت (00/0/= P و 01/0 = ?) و تنها در دو شاخص یادگیری سازمانی (097/0 =P و 01/0 =?) و چشم انداز (084/0 =P و 01/0 = ?) تفاوت آماری معناداری یافت نشد. در نهایت نتایج این تحقیق موجب برجسته شدن ضعف ها و قوت های فرهنگ سازمان تربیت بدنی شده است که می تواند مدیران این سازمان را در پیش بینی نظام مند اولویت های تغییر و همچنین تدوین بهتر استراتژی ها برای اجرای موفقیت آمیز تکنیک ها و فرایندهای مدیریت یاری رساند.