هدف از این تحقیق مطالعه تاثیر خستگی بر فعالیت الکتریکی عضلات پهن داخلی مایل VMO و پهن خارجی VL در زنجیره حرکتی بسته زانوست برای این منظور 23 دانشجوی مرد سالم غیر ورزشکار سن08/1+21 وزن 10+66 و قد 8+174 انتخاب شدند نخست با نصب الکترودهای دو قطبی بر روی موتور پوینت عضلات VMO و VL فعالیت الکتریکی EMC این عضلات از حالت طبیعی ایستادن در زوایای 90-75-60-45-30-15-0 درجه زانو توسط دستگاه بیوفیدبک ثبت شد با اتمام این مرحله پس از پنج دقیقه فعالیت با آهنگ سی مرتبه بالا و پایین آمدن در دقیقه از نیمکت با ارتفاع 50 سانتی متر مجددا تمامی آزمون های EMC انجام شد نتایج نشان داد نسبت فعالیت الکتریکی این دو عضله در زوایای مختلف مفصل زانو پیش و پس از خستگی اختلاف معنی داری دارند به طوری که در تمامی زوایا زاویه نزدیک به اکستنشن کامل زانو دارای نسبت بیشتری به نفع عضله پهن داخلی مایل بوده و با افزایش زاویه مفصل زانو از اکستنشن به فلکشن این نسبت به تدریج کاهش و در زاویه 90 درجه به پایین ترین اندازه خود تنزل یافته است همچنین بر اثر خستگی قوس حرکتی کار از 60-0 درجه پیش از خستگی به 45-0 درجه پس از خستگی محدود شد با مقایسه میانگین های نسبت فعالیت الکتریکی عضلات VMO:VL پیش و پس از خستگی اختلاف معناداری مشاهده نشد به همین دلیل می توان گفت خستگی اثری بر تغییر الگوی فعالیت عضله و نیز ایجاد اختلال در مکانیسم اکستنسوری عضله چهارسررانی ندارد بنابراین سندروم درد کشککی – رانی نمی تواند ثانویه به خستگی عضلانی باشد