هدف از تحقیق حاضر ، بررسی تاثیر حرکت درمانی به روش کمپلکس در بازتوانی بیماران مبتلا به کمردرد است . بدین منظور 30 نفر با میانگین سنی 60- 23 سال از بیماران مبتلا به کمردرد در این تحقیق شرکت داشتند و به روش تصادفی به دو گروه کنترل و تجربی تقسیم شدند . داده ها در سطح 0/95 > P و با استفاده از نرم آفزار آماری spss مورد آزمون قرار گرفت . ابتدا از آزمون t همبسته ، برای مقایسه نتایج حاصل از پیش و پس آزمون در هر گروه استفاده شد. سپس برای مقایسه دو گروه کنترل و تجربی از روش t غیر همبسته در سطح 0/95 > P استفاده شد . نتایج تحقیق نشان داد که بیماران گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل از بهبودی بیشتری نسبت به احساس درد ، دامنه حرکتی مفاصل اندام تحتانی و ستون فقرات ، میزان افسردگی ، میزان اعتماد به نفس و نیز تست عضلانی برخوردار شدند . بنابراین می توان توصیه کرد که استفاده از روش کمپلکس با تاکید بر تمرین درمانی ، ماساژ و آب درمانی موجب افزایش عوامل مذکور می شود.
رضوانی,محمد حسین و رضوانی,دکتر محمد حسین . (1384). نقش حرکت درمانی در بازتوانی بیماران مبتلا به استنوکندروز بخش کمری ستون فقرات. (e18293). حرکت, 25(25), e18293
MLA
رضوانی,محمد حسین , و رضوانی,دکتر محمد حسین . "نقش حرکت درمانی در بازتوانی بیماران مبتلا به استنوکندروز بخش کمری ستون فقرات" .e18293 , حرکت, 25, 25, 1384, e18293.
HARVARD
رضوانی محمد حسین, رضوانی دکتر محمد حسین. (1384). 'نقش حرکت درمانی در بازتوانی بیماران مبتلا به استنوکندروز بخش کمری ستون فقرات', حرکت, 25(25), e18293.
CHICAGO
محمد حسین رضوانی و دکتر محمد حسین رضوانی, "نقش حرکت درمانی در بازتوانی بیماران مبتلا به استنوکندروز بخش کمری ستون فقرات," حرکت, 25 25 (1384): e18293,
VANCOUVER
رضوانی محمد حسین, رضوانی دکتر محمد حسین. نقش حرکت درمانی در بازتوانی بیماران مبتلا به استنوکندروز بخش کمری ستون فقرات. حرکت. 1384;25(25):e18293.