هدف از این پژوهش تعیین اولویت یا تقاضای اجتماعی برای ورزش قهرمانی یا همگانی در راهبردهای ورزش کشور است . روش تحقیق از نوع توصیفی است و اطلاعات لازم به وسیله پرسشنامه های محقق ساخته ای که روایی آن با آلفای کرونباخ به تایید رسیده بود گردآوری شد . جامعه آماری این تحقیق 200 نفر از اعضای هیات علمی رشته تربیت بدنی شاغل در 33 دانشگاه وابسته به وزارت علوم تحقیقات و فناوری بودند . 169 نفر از این تعداد ، پرسشنامه های تحقیق را تکمیل کردند برای تجزیه و تحلیل اصلاعات از روش تحلیلی عاملی استفاده شد . نتایج تحقیق حاکی است که گسترش ورزش همگانی باید سرلوحه برنامه های دراز مدت ورزش قرار گیرد . در این مورد افزایش تجهیزات و میزان سرمایه گذاری روی ورزش همگانی مورد توجه متخصصین از جمله نمونه های تحقیق قرار دارد . با توجه به دسترسی آسان تر و هماهنگ با گرایش جهانی لازم است ورزش همگانی بیش از ورزش قهرمانی توسعه یابد . دولت ها تمایل دارند روی ورزش قهرمانی سرمایه گذاری کنند ، در حالی که ورزش و فعالیت بدنی در جهان معاصر دارای دو جنبه تفریحی و سلامتی است . برنامه ریزان باید روی توسعه ورزش همگانی تایید کنند . با چنین روشی ، زمینه رشد ورزش قهرمانی نیز فراهم خواهد شد .